Moet je het wondje bij je baby masseren om teruggroei of verkleving van het tongriempje te voorkomen?
Stel, je baby wordt behandeld vanwege een kort tongriempje.
Met laseren of wegbranden (met elektrotoom) van de tongriem, ontstaat in veel gevallen een ruitvormige wond. Dit zorgt ervoor dat er meer (bewegings)ruimte onder de tong komt. Het duurt 10 dagen voordat het wondje dicht is en 6 weken voordat het volledig geheeld is. Wanneer er enkel een knipje wordt gegeven in het tongriempje, ontstaat er geen ruitvormige wond.
In het kort
Vaak krijg je als ouder het advies om ‘nazorgoefeningen’ te doen. Wat is het doel van deze oefeningen en welke oefeningen worden geadviseerd?
Doel 1. Zorgen dat de wond goed geneest
In de literatuur wordt het zo uitgelegd: bij genezing wil je dat de ‘ruit’ blijft bestaan en daarvoor is nazorg bedoeld. Je houdt de wond als het ware wat langer open zodat de randen van de ruit niet verticaal naar elkaar toe groeien. Om ‘teruggroei’ of ‘verkleving’ van het tongriempje te voorkomen, worden vaak oefeningen aangeraden. Welke oefeningen het zijn, verschilt per behandelaar. Ook online vind je verschillende adviezen. Er zijn ook behandelaren die géén nazorg adviseren.
Vaak is het een combinatie van masseren of stretchen van de wond, de juiste tongpositie in rust uitlokken en ‘tongspelletjes’ zoals oefenen met de tong naar boven, naar voren en naar de zijkant doen. Deze moet je meestal twee tot zes weken na de ingreep blijven doen. Soms wordt gezegd, twee keer per dag, soms zes keer en soms iets er tussenin.
Eerst even over de verkleving/teruggroeien van de tongriem: we weten uit onderzoek dat ongeveer 0,5-1% van de baby’s hier last van heeft na een ingreep. Een wond in de mond herstelt zeer snel en er wordt gezegd dat dit de reden is dat massage nodig is, om te voorkomen dat de wond te snel dichtgroeit. Ik heb echter ook informatie van experts gekregen die aangeven dat er méér littekenweefsel zal ontstaan wanneer je een wond tijdens het genezingsproces ‘stoort’.
Het is dus de vraag of massage en stretching werkelijk zinvol zijn.
Doel 2. De vaardigheden van de baby verbeteren: drinken uit de borst en/of fles en mondmotoriek
Dit is natuurlijk het doel van de ingreep: betere functionele mogelijkheden met de tong!
Hiervoor worden bijvoorbeeld oefeningen aangeraden waarbij de volwassene met de vinger in mond van de baby gaat om de baby te laten zuigen of andere bewegingen met de tong te laten maken. Ook zijn er oefeningen waarbij de baby bewegingen moet nadoen. Soms worden dit ‘tongspelletjes’ genoemd. Oudere baby’s kunnen ook adviezen krijgen voor (bijt)speeltjes om mee te oefenen.
Voor een pasgeboren baby is de functie van de tong eigenlijk alleen maar: zuigen. Hier moet dus ook de belangrijkste focus liggen. Tijdens het drinken aan de borst, ontstaat er suctie doordat de onderkaak daalt. Hierdoor ontstaat er spanning onder de tong, op de plek waar de tongriem is gekliefd. Dat komt doordat de tong een vacuüm creëert. De tong is verbonden aan de onderkaak en bij het zuigen beweegt de onderkaak naar beneden. Oftewel, het is te beredeneren dat zuigen aan de borst en natuurlijke stretch geeft van het weefsel onder de tong. En wat nu zo mooi is: de melk én het zuigen werken tegelijkertijd kalmerend en pijnstillend.
Bij drinken uit de fles vindt deze stretching eveneens plaats, maar in mindere mate. Dit is omdat de intra-orale druk bij drinken uit de fles anders is dan bij drinken aan de borst (De Groot, 2024).
Het oefenen met de fles of borst en de mondmotoriek, is raadzaam wanneer hierover een hulpvraag bestaat bij de ouders. Dit kan het beste plaatsvinden onder begeleiding van een preverbaal logopedist, of (bij borstvoeding) een lactatiekundige. Individueel advies en begeleiding is hierbij aangewezen.
Wat zijn de ervaringen van ouders met deze nazorg?
De massage van de wond is pijnlijk voor een baby en daardoor logischerwijs naar om te doen voor de ouder en niet bevorderlijk voor de positieve interactie tussen de ouder en de baby. Ongeveer 40 procent van de ouders geeft aan dat ze de geadviseerde massage niet of niet volledig hebben uitgevoerd, vaak omdat het pijnlijk was voor de baby of omdat het lastig uit te voeren was. (Bhandarkar, Dar, Karia & Upadhyaya, 2022, Miller et al, 2025).
In de praktijk hoor ik vaak dat ouders de nazorg niet hebben gedaan omdat ze het naar vonden hun baby pijn te doen. Maar ook dat ouders de nazorg hebben gedaan, terwijl het volledig tegen hun gevoel in ging, omdat ze bang waren dat de ingreep anders ‘voor niets’ zou zijn geweest.
Wat weten we eigenlijk over het nut en de noodzaak van de nazorgoefeningen?
Er wordt vaak gezegd ‘er is te weinig wetenschappelijk onderzoek gedaan, we weten niet of het nodig is om deze nazorg te doen’. Echter, ik vind dat dit de halve waarheid is. De laatste jaren zijn er namelijk meerdere studies verschenen naar het onderwerp.
In 2022 is er een studie verschenen waarin 632 baby’s zijn betrokken. Als nazorg werd er massage onder de tong geadviseerd, 2x per dag, 7 dagen lang. Er werd geen stretching geaan. Uit dit onderzoek blijkt dat er géén verschil is tussen de groepen die wél en die géén nazorg kregen geadviseerd. In beide groepen dronken evenveel baby’s na de ingreep succesvol aan de borst en er was ook geen significant verschil in het aantal baby’s waarbij de tongriem opnieuw teruggroeide (Bhandarkar, 2022). Valle (2025) onderzocht of het uitvoeren van oefeningen voorspelt of het tongriempje opnieuw vastgroeit of verkleeft. Dit bleek niet het geval.
In de laatste jaren verschenen nog enkele studies naar nazorg of stretching. Deze onderzoeken hebben ieder hun beperkingen, waardoor we te weinig kunnen afleiden uit de conclusies. Bijvoorbeeld omdat 23 procent van de onderzoeksgroep buiten het onderzoek is gelaten (Miller, 2025) of omdat er sprake is van commerciële belangenverstrengeling (Merkel-Walsh, 2024).
Er is géén bewijs dat massage van de wond betere uitkomsten geeft van de behandeling van de tongriem bij een zuigeling (LeFort et al, 2021).
In het artikel van Cook (2025) wordt benadrukt dat zowel voor als na de ingreep de zorg vooral afgestemd moet zijn op de ouder en de baby. Ga in gesprek met je zorgverlener over het plan voor jouw baby.
Mijn advies aan ouders:
1) Win informatie in over het doen van nazorg bij je zorgverleners. Weeg deze informatie af en beslis, wat voor jullie en jullie baby de beste keuze lijkt. De BRAINS-methode kan je helpen bij de afweging. Maak samen een plan wat bij jullie past.
2) Stretching van de tong en massage onder de tong bij baby’s worden niet aanbevolen.
3) Leg de baby frequent live aan de borst na de ingreep. Of: geef de fles, min. 7x per dag. Oefen met een lactatiekundige of preverbaal logopedist om je baby goed te laten aanhappen en zuigen! Dit is de beste en meest passende oefening voor je baby.
4) Geef je baby pijnstilling als je ook maar enigszins denkt dat de baby pijn heeft en geef huid op huidcontact of draag je baby in een draagzak/draagdoek.
5) Overweeg om de sleeping tongue posture hold oefening te doen met je baby tijdens slaap. Link naar Youtube.
6) ‘Bodywork’: een kindermanueel fysiotherapeut, osteopaat of chiropractor kan de voorwaarden scheppen om je baby op een juiste manier te laten bewegen tijdens de voedingen. Deze behandeling is kan van nut zijn om in te zetten vóór de eventuele tongriem-ingreep en ook daarna.
Waar vind je hulp voor je baby?
Een preverbaal logopedist brengt de algehele voedingssituatie en mondmotoriek van je kind in kaart, doet een mondonderzoek, maakt een behandelplan en geeft je advies over het verbeteren van voedingsmomenten. Op www.nvpl.nl kun je een preverbaal logopedist zoeken bij je in de buurt.
Volmondig Logopedie is een praktijk die gespecialiseerd is in preverbale logopedie bij jonge kinderen en heeft locaties in Nijmegen, Lent, Druten, Cuijk, Arnhem en Tiel.
Auteur
Maaske Treurniet MA, preverbaal logopedist en lactatiekundige
Met dank aan
Dank aan Nike Mencke, verloskundige en lactatiekundige, voor haar feedback op de eerste versie van dit artikel. www.roomborstvoeding.nl
Dank aan Karola de Graaf voor het meelezen met de tweede versie van dit artikel. Instagram @debabydoctors
Eerste verschijningsdatum van dit artikel: 4 februari 2024. Laatste update: 26 september 2026.
Bronnen
Bhandarkar, K. P., Dar, T., Karia, L., & Upadhyaya, M. (2022). Post Frenotomy Massage for Ankyloglossia in Infants-Does It Improve Breastfeeding and Reduce Recurrence?. Maternal and child health journal, 26(8), 1727–1731.
Cook, T., Nolan, E., Tseng, R. J., & Smart, S. (2025). Pre- and Post-Operative Care Protocol for Infants with Tongue-Tie: Clinical and Caregiver Perspectives. International Journal of Orofacial Myology and Myofunctional Therapy, 51(1), 3. https://doi.org/10.3390/ijom51010003
Groot, S. de , Gerven, M. van, Haaften, L. van,, Lagarde, M. & Hulst, K. van, Lagarde, M., Scholten, S., Engel-Hoek, L. van den, (2024). Eet- en drinkproblemen bij jonge kinderen. Assen: Van Gorcum.
LeFort, Y., Evans, A., Livingstone, V., Douglas, P., Dahlquist, N., Donnelly, B., Leeper, K., Harley, E., & Lappin, S. (2021). Academy of Breastfeeding Medicine Position Statement on Ankyloglossia in Breastfeeding Dyads. Breastfeeding medicine : the official journal of the Academy of Breastfeeding Medicine, 16(4), 278–281.
Merkel-Walsh, R. A., & Overland, L. L. (2024). Clinical Perspectives on Post-Operative Care for Tethered Oral Tissues (TOTs). International Journal of Orofacial Myology and Myofunctional Therapy, 50(2), 1–13. https://doi.org/10.52010/ijom.2024.50.2.2
Miller, J. E., Chung, H. R., Marshall, C. R., Wilhalme, H. M., & West, A. N. (2025). Outcomes of stretching exercises after lingual frenotomy in infants: A prospective, interventional study. International Journal of Pediatric Otorhinolaryngology, 191, 112280.
Valle-Del Barrio, B., Maya-Enero, S., Prat-Ortells, J., López-Vílchez, M. Á., & Candel-Pau, J. (2025). Readhesion of Tongue-Tie Following Neonatal Frenotomy: Incidence and Impact of Postoperative Exercises in a Prospective Observational Study. Children, 12(8), 971. https://doi.org/10.3390/children12080971
Veel peuters begrijpen nog niet waarom ouders stoppen met de speen belangrijk vinden. Dat is heel normaal. Een peuter denkt vaak heel anders dan een volwassene. Voor jou gaat het misschien over mondontwikkeling en de tanden. Voor je kind is de speen vooral iets dat fijn, vertrouwd en veilig voelt.
Daarom hoeft je kind niet volledig te begrijpen waarom de speen weggaat. Als ouder mag jij die beslissing nemen. Net zoals je kind niet altijd begrijpt waarom tandenpoetsen nodig is, waarom het een autostoel moet gebruiken of waarom het op tijd naar bed moet.
Dat betekent niet dat je je kind moet overvallen. Het helpt juist om uit te leggen wat er gaat gebeuren. Want je kind heeft de speen al zijn hele leven, en heeft misschien nog nooit eerder gehoord dat hij ooit zal moeten stoppen. Maar je kind hoeft niet overtuigd te zijn, om te kunnen stoppen met de speen.
Wat helpt wel?
Peuters begrijpen vaak meer van een verhaal dan van een uitleg. Het boek Silas slaapt zonder speen is hier perfect voor. Het verhaal sluit aan bij de belevingswereld van peuters en het heeft een positieve insteek.
Daarom werkt dit meestal beter:
Voor veel peuters is dat veel begrijpelijker dan een uitleg over tanden of mondmotoriek.
Tips
Houd de uitleg kort
Gebruik eenvoudige woorden en herhaal dezelfde boodschap.
Vertel wat er gaat gebeuren
Peuters vinden voorspelbaarheid prettig.
Bereid je kind voor
Neem ongeveer 14 dagen de tijd om je kind voor te bereiden op het stoppen met de speen. De aftelkalender in het boek Silas slaapt zonder speen, helpt hierbij.
Maak er iets positiefs van
Leg de nadruk op het feestje, de speenslinger en de grote stap die je kind gaat zetten.
Accepteer dat je kind het misschien niet eens is
Begrijpen en accepteren zijn twee verschillende dingen.
Blijf rustig en duidelijk
Je hoeft niet steeds opnieuw te onderhandelen of uit te leggen.
Onthoud
Je kind hoeft niet eerst te begrijpen waarom stoppen belangrijk is. Het belangrijkste is dat jij vertrouwen hebt in de beslissing en je kind liefdevol begeleidt tijdens deze stap.
Er zijn meerdere vormen van afhankelijkheid.
Sommige kinderen zijn fysiek afhankelijk van de speen. Zij gebruiken het zuigen om rustig te worden in hun lijf of juist om zichzelf actiever te maken. Dit zijn vaak kinderen die bijvoorbeeld ook moeilijk stil kunnen zitten, veel wiebelen of juist vaak hangerig zijn.
Sommige kinderen zijn emotioneel afhankelijk van de speen. Dat merk je doordat het kind bij emoties (boos, verdrietig, bang) direct om zijn speen vraagt.
En soms is het niet zozeer afhankelijkheid, maar een sterke gewoonte. Ze pakken hem automatisch tijdens tv-kijken, in de auto, bij vermoeidheid of zodra ze thuiskomen. Dan is er niet altijd sprake van een sterke emotionele of lichamelijke behoefte. De speen hoort gewoon bij vaste momenten van de dag.
Een geruststelling: Een kind dat erg afhankelijk lijkt van de speen, kan vaak toch stoppen. Een kind dat heel afhankelijk is van de speen, heeft vaak wel meer ondersteuning nodig om te stoppen met de speen.
Algemene tip
Bereid je kind voor
Praat vooraf over het afscheid van de speen. Lees boekjes en vertel wat er gaat gebeuren. Het boek Silas slaapt zonder speen kan hier goed bij helpen. Het komt met een aftelkalender om twee weken toe te leven naar het afscheid. Hier vind je het boek.
Tips bij fysieke afhankelijkheid (prikkelverwerking)
Kijk naar de behoefte achter de speen
Heeft je kind behoefte aan rust, beweging, nabijheid of afleiding? Probeer daarop aan te sluiten. Sommige kinderen moeten langzaam ‘afschalen’ voor het slapen gaan. Dan passen activiteiten zoals voorlezen, een fijne massage en zingen. Sommige kinderen hebben juist éérst een actieve activiteit nodig, om daarna rustig te worden. Dan passen activiteiten zoals stoeien, een kussengevecht of even lekker dansen. Voor nabijheid is knuffelen met papa of mama natuurlijk ideaal. Het kan zijn dat je tijdelijk weer wat langer bij je kind moet blijven zitten, zodat hij rustig in slaap valt.
Kom je er niet uit en zie je meer problemen met prikkelverwerking bij je kind? Een kinderfysiotherapeut of -ergotherapeut kan een sensorisch profiel van je kind maken en adviezen geven over de prikkelverwerking.
Tips bij emotionele afhankelijkheid
Verwacht emoties
Verdriet, boosheid of protest horen erbij. Dat betekent niet dat stoppen mislukt.
Bied extra troost aan
Een knuffel, een verhaaltje, samen op schoot of een liedje helpen vaak beter dan je denkt. En onthoud: verdriet is niet erg, zolang het kind maar niet alleen gelaten wordt met het verdriet en getroost wordt. Het kan zijn dat je tijdelijk weer wat langer bij je kind moet blijven zitten, zodat hij rustig in slaap valt.
Tips bij een sterke gewoontevorming
Houd vaste routines aan
Een voorspelbare dag geeft houvast. Dat is extra belangrijk als de speen weggaat.
Blijf consequent
Hoe duidelijker de afspraak, hoe sneller je kind begrijpt wat de nieuwe situatie is.
Veel ouders vragen zich af of hun kind er wel klaar voor is. Dat is een begrijpelijke vraag, want je wilt graag dat stoppen soepel verloopt. Toch is er iets belangrijks om te weten: Je kind hoeft niet zelf te besluiten dat het tijd is om te stoppen. Als ouder mag jij die beslissing nemen.
Net zoals je bepaalt wanneer je kind in bed gaat, tanden poetst of in de autostoel zit, mag je ook bepalen wanneer de speen weggaat.
Wanneer is een goed moment?
Kies bij voorkeur een rustige periode.
Stel stoppen liever uit als je kind:
Maar wacht ook niet eindeloos op het perfecte moment. Dat bestaat vaak niet.
Zijn er signalen dat je kind er klaar is?
Soms wel. Bijvoorbeeld als je kind:
Maar veel kinderen laten deze signalen niet zien en dat betekent niet dat stoppen onmogelijk is. Wachten tot je kind zelf zegt dat de speen weg mag, werkt meestal niet.
Vraag jezelf af: “Ben ik als ouder klaar om consequent te stoppen met de speen?”
Dat is vaak belangrijker dan de vraag of je kind er klaar voor is. Met jouw steun, duidelijke afspraken en wat extra aandacht kunnen veel peuters meer dan je denkt.
Je zit met je baby op schoot te eten. Je baby kijkt aandachtig mee en grijpt misschien zelfs naar je lepel. En dan denk je: Is dit het moment? Kan ik al starten met hapjes?
Je hoort verschillende adviezen en dat maakt het verwarrend. In dit blog geef ik je een helder antwoord, zodat jij met vertrouwen kunt starten met hapjes bij je baby.
In het kort:
- Start met lepelvoeding tussen 4 en 6 maanden. Kijk vooral naar signalen van je baby.
- Let op tekenen van klaar zijn: interesse in eten, mond openen, hoofd goed recht houden.
- Begin klein: 1–2 theelepels gladde hapjes, naast de melkvoeding. Oefenen staat centraal.
- Wacht niet langer dan 6 maanden. Te laat starten maakt leren eten lastiger.
- Volg je baby: stop bij afkeer, maak het gezellig en bouw rustig op.
Wanneer begin je met lepelvoeding?
De meeste baby’s zijn tussen 4 en 6 maanden toe aan lepelvoeding.
Maar, leeftijd is niet het belangrijkste. Kijk voor naar je baby. Is je baby er klaar voor? Dan kun je rustig beginnen met heel kleine hoeveelheden tussen de 4 en 6 maanden. Wacht niet langer dan tot 6 maanden, want dan kan leren eten lastiger worden.
Waarom lijkt het advies soms tegenstrijdig?
Je hoort vaak twee dingen:
Dat lijkt misschien tegenstrijdig. De World Health Organization (WHO) adviseert: geef tot 6 maanden uitsluitend melk. Het Voedingscentrum en consultatiebureau in Nederland zeggen: start tussen 4 en 6 maanden.
Hoe zit het dan? Beiden bedoelen nagenoeg hetzelfde:
Je baby hoeft dus niet meteen te eten. Je baby begint met léren eten.
Hoe weet je of je baby er klaar voor is?
Let op deze signalen:
Zie je dit? Dan kun je starten.
Zie je dit nog niet? Wacht nog even. Maar begin wel uiterlijk als je baby 6 maanden is.
Hoe begin je met lepelvoeding?
Begin met kleine hapjes. Eén of twee theelepeltjes is al voldoende.
Zo pak je het aan:
Veelgemaakte fouten en twijfels
Te vroeg starten:
Je baby is nog niet klaar, met als gevolg frustratie of weigeren. Het wordt geen positieve ervaring.
Te lang wachten:
Na 6 maanden is het goed om te gaan oefenen. Er is een gevoelige leeftijd voor het leren eten en die ligt tussen 4 en 12 maanden.
Te snel opbouwen in hoeveelheden:
Melk mag de hoofdvoeding zijn tot 12 maanden. Er is dus geen haast met het vervangen van melkvoedingen. Laat eten leuk zijn, en om te oefenen. Focus in het begin nog niet op de hoeveelheid.
Praktische tips
* Begin klein
Geef kleine hapjes: 1 of 2 theelepeltjes is al genoeg
* Varieer
Geef verschillende smaken, bijvoorbeeld dingen die je zelf ook eet
* Volg je baby
Draait je baby weg? Stop dan. Ga op een ander moment weer verder.
* maak het gezellig
Samen eten werkt beter!
Hoe past dit binnen de eetontwikkeling?
Lepelvoeding is een belangrijke stap. Je kind gaat van zuigen, naar meer bewust doorslikken. Je baby leert ook om de lippen te gebruiken om af te happen.
Hierna volgen:
Wil je het grotere plaatje snappen?
Lees dan ook onze pagina over eetontwikkeling.
Wil je hier stap voor stap hulp bij?
Twijfel je nog?
Of merk je dat het niet soepel gaat?
In de Hapklare oudercursus word je stap voor stap geholpen door Maaske (preverbaal logopedist).
Je leert:
Bekijk de Hapklare oudercursus van Volmondig Logopedie
Wekelijks zien wij in onze praktijk baby’s die niet meer snappen hoe ze uit de fles moeten drinken. Dat geeft vaak veel stress. Er zijn ook nog steeds ouders die van niemand hebben gehoord dat je tijdig moet gaan oefenen met het flesje.
Dit probleem is vaak te voorkomen, wanneer je goed weet hoe je kunt oefenen met de fles.
Geef je borstvoeding? Dan zijn dit handige tips.
Wat is een handig moment om te oefenen?
Hoe kom je aan melk om mee te oefenen?
Welke fles kun je het beste gebruiken?
Wat kun je doen als het flesje niet goed lukt?
Lees ons artikel ‘Wat kun je doen als je borstgevoede baby de fles weigert?’
Je baby weigert de fles, je kind duwt de lepel weg of spuugt stukjes uit. Je peuter eet héél selectief.
Misschien denk je: Eet mijn kind wel goed? Is dit nog normaal?
Je bent niet de enige! Veel ouders twijfelen over het eten van hun baby of peuter.
Het lastige hieraan is: elk kind ontwikkelt op zijn eigen tempo. Het is niet zo makkelijk te zeggen wat nog normaal is of wanneer je actie moet ondernemen.
Op deze pagina krijg je overzicht. Je leert hoe eetontwikkeling verloopt en wat jij vandaag al kunt doen.
In het kort:
- Eetontwikkeling verloopt in stappen: melk → hapjes → stukjes → kauwen → zelfstandig eten en drinken. Elk kind ontwikkelt in eigen tempo.
- Begin met lepelvoeding tussen 4 en 6 maanden. Let op signalen zoals interesse in eten en goede houding.
- Start met stukjes rond 6–8 maanden. Wacht niet te lang, oefenen is belangrijk.
- Kieskeurig eten bij peuters is vaak normaal. Maak eten ontspannen en zonder druk.
- Twijfel je of is er stress of weinig vooruitgang? Vraag op tijd hulp bij eetproblemen.
Een kind leert eten door veel te oefenen. De mijlpalen volgen zichzelf snel op in het eerste jaar van een baby!
Elke fase bouwt voort op de vorige:
Het ene kind heeft hier meer moeite mee dan het andere kind. Ik zeg weleens dat sommige kinderen natuurtalentjes en anderen hebben wat meer tijd nodig. Dat betekent helemaal niet dat er iets aan de hand is! Sommige kinderen hebben gewoon meer oefening nodig om de skills onder de knie te krijgen. En dat is helemaal niet erg! Jij kunt je kind helpen om het tóch positief te houden. Plezier hebben in eten is op de lange termijn het allerbelangrijkste! Het geeft helemaal niks als je baby een paar maanden later de overstap maakt van melk naar vaste voeding.
Soms wil je overstappen van borstvoeding naar de fles. Of een moeder wil haar werk combineren met borstvoeding. Dan komt vaak de vraag:
hoe zorg ik dat mijn baby óók goed uit de fles leert drinken?
Bij borstvoeding in combinatie met de fles zie je vaak:
Praktische tips:
Bekijk ons artikel over oefenen met de fles:
[volgt]
Bekijk ons artikel over ‘Wat doe je als een borstgevoede baby niet uit de fles drinkt‘?
Op een gegeven moment start je baby met hapjes eten. De vraag is vaak: wanneer begin je met lepelvoeding?
Je begint met hapjes tussen de 4 en 6 maanden. Kijk vooral naar je eigen kind.
Let op signalen:
Praktische tips:
Meer weten? Lees ons artikel ‘Wanneer begin je met lepelvoeding? Alles wat je moet weten.‘
Veel ouders vinden dit spannend: voor het eerst stukjes (of stukken) eten geven.
Tussen de 6 en 8 maanden start je met zachte stukjes. Wacht je te lang? Dan wordt het lastiger om het te leren. Baby’s hebben namelijk een transverse tongreflex, die hen helpt bij het leren eten van stukjes.
Je ziet soms:
Praktische tips:
Kauwen is een motorisch vaardigheid. Daarom moet je kind vooral veel en vaak oefenen om het te leren.
Hoe leert een kind kauwen?
Praktische tips:
Rond de 10 maanden, wil je langzaamaan beginnen met afbouwen van de flesjes. Je wilt je kindje leren drinken uit een beker.
Praktische tips:
Bekijk onze rietjesbekertest (€2,99) en de RVS rietjesbekertest. Of koop de cursus Boost de mondmotoriek van je kind, waar je een overzicht krijgt van alle soorten peuterbekers.
Vanaf ongeveer 15-18 maanden worden veel kinderen kieskeuriger. Het hoort bij de normale ontwikkeling. Je peuter heeft minder voedingsstoffen nodig dan een baby en door neofobie (angst voor onbekend eten) kan eten spannend zijn als het er anders uitzien dan je kind gewend is.
Wat kun je zelf al doen:
Praktische tips:
Leren eten gaat zelden in een rechte lijn. De ontwikkeling gaat soms met sprongen en soms staat het even stil. Zeker als je kind veel nieuwe dingen leert of juist ziek is geweest. Soms vraag je je misschien af: Is dit een fase of een probleem?
Een fase herken je vaak aan:
Een probleem zie je bij:
Praktische tips:
Twijfel je over de eet- en drinkontwikkeling van je kind? Blijf er niet te lang mee rondlopen.
Je kunt hier hulp bij krijgen! Veel mensen hebben nog nooit gehoord van preverbale logopedie. Maar een preverbaal logopedist is helemaal gespecialiseerd in drinken, eten en mondmotoriek van jonge kinderen.
Kijk welke stap bij jou past:
Bij Volmondig Logopedie vind je betrouwbare hulp. Je kunt je kind aanmelden via deze link.
We helpen je persoonlijk en met volle aandacht.
Ademen door de neus is gezonder, voor iedereen. Dus ook voor je baby. Toch zie je misschien dat je baby soms de mond open heeft. Is dit een probleem?
Hier kun je op letten:
Wat kun je zelf doen:
Sluit de mond van je baby wanneer je hem ziet liggen met open mond. Je mag dit steeds blijven herhalen. Het kan een tijd duren, maar uiteindelijk zal je baby leren dat de mond dicht hoort.
Heeft je baby óók problemen met drinken? Of maak je je zorgen? Dan is er mogelijk wel iets aan de hand met de mondmotoriek. Een preverbaal logopedist kan met je meekijken. Volmondig Logopedie heeft locaties in Nijmegen, Lent, Arnhem, Tiel, Druten en Cuijk.
En op www.nvpl.nl staat een zoekkaart waar je in heel Nederland een preverbaal logopedist kunt vinden bij jou in de buurt.
De overgang van melk naar hapjes en van hapjes naar stukjes, is even wennen voor je baby. In het begin zal hij soms kokhalzen. De kokhalsreflex is een beschermingsreflex, die eigenlijk waarschuwt: “pas op, er zit iets op mijn tong wat ik misschien niet kan doorslikken. “. De keel trekt samen en de tong maakt bewegingen naar voren, om het eten weer terug naar voren te duwen. Zo kan je baby het uitspugen of opnieuw proberen door te slikken.
Na een tijdje oefenen, leert je baby. Zo weet zijn lijf ook steeds beter wanneer het nodig is om te kokhalzen en wanneer niet. Meer dan de helft van de baby’s kokhalst in het begin als hij iets nieuws eet. Na een maand kokhalzen de meeste baby’s nauwelijks meer.
Als je baby kokhalst, help je hem het beste door zelf rustig te blijven. Zijn lijfje doet het werk, jij hoeft niets te doen. Het ziet er niet prettig uit, maar het is niet gevaarlijk. Je kunt het zien als een nuttig leerproces.
Soms is het wel verstandig om hulp in te schakelen, als je baby veel kokhalst. Zoek hulp van een preverbaal logopedist als:
Bij Volmondig Logopedie kun je terecht in Nijmegen, Lent, Tiel, Arnhem, Druten en Cuijk of online. Je kunt je kind aanmelden via deze link.
Op www.nvpl.nl vind je een zoekkaart om een preverbaal logopedist in jouw buurt te vinden.
De fopspeen. Een fantastisch hulpmiddel voor baby’s, maar niet meer zo goed voor de mondmotoriek en de tandjes van je peuter.
Afscheid nemen van de speen is niet altijd makkelijk. Je kind wil niet slapen zonder speen. Bij het afleren van de speen, huilt je peuter. Gevoelsmatig weet je zelf wel wanneer de tijd rijp is om de speen te gaan afbouwen. Kies een periode waarin je tijd hebt om je kind extra te troosten. Op de website van Volmondig Logopedie staan meerdere artikelen over de fopspeen en ook op Instagram (@maaske_volmondiglogopedie) vind je veel informatie.
Stoppen met de fopspeen kan op een positieve manier! Het boek Silas slaapt zonder speen helpt hierbij.
In dit vrolijke boek wordt de fopspeen niet veroordeeld. Het kind wordt juist enthousiast gemaakt voor alles wat hij kan met zijn mond zónder speen.
Samen met je kind probeer je alles uit. Zo werkt het boek heel verbindend en kindgericht. Er zit ook een kalender bij (met stickers!), zodat je kind duidelijk ziet wanneer de speen weggaat. Voorspelbaarheid helpt voor peuters.
Al vele peuters zijn dankzij dit boek gestopt met de speen. En veel kinderen willen het boek daarna nog heel vaak lezen!
Bestel het boek voor € 14,95 via deze link: https://www.volmondiglogopedie.nl/webshop
Volmondig Logopedie is gewaardeerd op ZorgkaartNederland. Bekijk alle waarderingen of plaats een waardering